ข้าพเจ้าชื่อ  ดวงกมล  เพ็ญธรรมกุล  อายุ 42 ปี  เดิมเป็นคนนครพนมมีพี่น้องด้วยกันทั้งหมด 8 คน  ปัจจุบันประกอบอาชีพค้าขายที่มุกดาหาร  ชีวิตของข้าพเจ้าก่อนที่จะมารู้จักพระเจ้าก็เหมือนคนทั่ว ๆ ไปต้องการความร่ำรวย  ความสะดวกสบาย  ความมั่นคงในหน้าที่การงานและชีวิต  ข้าพเจ้าพยายามตั้งใจทำงาน  เพื่อสร้างฐานะ แต่ภายในลึก ๆ แล้ว  ก็พยายามหาคำตอบเสมอว่าชีวิตมีแค่นี้เองหรือ               

ข้าพเจ้ามีพี่สาวคนหนึ่งที่เป็นคริสเตียน  เขามักจะพูดถึงความรักและพระคุณของพระเจ้าให้คนในบ้านฟังเสมอ ๆ มากกว่า 10 ปี  ที่ข้าพเจ้าจะเปิดใจเพื่อรับคำตอบในชีวิตจากพระเจ้า  ไปที่คริสตจักรก็เคยไปแต่ไม่เข้าใจเพราะใจปิด  จนมาวันหนึ่งคุณแม่ของข้าพเจ้าไม่สบายต้องนำส่งโรงพยาบาลด่วน  หมอวินิจฉัยว่าคุณแม่เป็นวัณโรคปอด  ซึ่งพบว่าท่านมีเชื้อมะเร็งในเวลาต่อมา  ลูก ๆ ต้องช่วยกันในการดูแลอย่างใกล้ชิด  หมอกำหนดระยะเวลาที่คุณแม่จะได้อยู่กับลูก ๆ สั้นมาก  เกินกว่าที่ทุกคนจะทำใจได้  การที่ลูก ๆ มาดูอาการแม่  ทำให้ทุกคนได้มีเวลาพบกันบ่อยขึ้น  รวมถึงพี่สาวที่เป็นคริสเตียน  เขาได้พูดเรื่องพระเจ้า  พูดเรื่องความรอด  ความหวังใจในพระเจ้า  ความมั่นคงในพระเจ้าต่างจากสิ่งที่เรากำลังแสวงหาอยู่ในเวลานั่นทำให้ข้าพเจ้าเริ่มคิดได้  และเริ่มเปิดใจรับฟังมากขึ้น  ไม่เหมือนเมื่อก่อนที่ต่อต้านไม่เชื่อ  พอข้าพเจ้าเปิดใจกว้างที่จะฟังและไตร่ตรอง  จึงทำให้ข้าพเจ้าเข้าใจในสิ่งที่พี่สาวพูด  ไม่เหมือนเมื่อก่อนที่ปิดใจ  และไม่รู้เรื่องและเบื่อมาก  พี่สาวพาคุณแม่ไปที่คริสตจักรเพื่อรับการอธิษฐานเผื่อในเวลาต่อมาคุณแม่ก็เปิดใจต้อนรับพระเจ้าเป็นพระผู้ช่วยให้รอดในชีวิต  ข้าพเจ้าก็ยังไม่เปิดใจแต่ก็ได้อธิษฐานร่วมกับคุณแม่บ้าง  แต่สิ่งที่ข้าพเจ้าได้เห็นคือหมอบอกว่าคุณแม่จะอยู่กับเราได้ไม่นาน  แต่นี้ก็ 2 ปีแล้ว  ที่คุณแม่ไม่สบายทำให้ข้าพเจ้าเห็นว่าพระเจ้าได้ยืดเวลาให้คุณแม่เพื่อข้าพเจ้าจะได้เห็นความยิ่งใหญ่ของพระองค์  และเรียกข้าพเจ้ามาเป็นลูกของพระองค์ 

จากนั้นข้าพเจ้าก็เปิดใจสารภาพบาปกับพระเจ้าและยอมต้อนรับเอาพระเจ้าเป็นพระผู้ช่วยให้รอด  ในวันนั้นความปิติยินดีก็ท่วมท้นภายในใจข้าพเจ้าเป็นอย่างมากน้ำตาไหลอย่างไม่หยุด  สำนึกในพระคุณและความรักของพระองค์  ที่ให้โอกาสคนดื้อยอย่างนี้มากกว่า 10 ปี  จากเหตุการณ์ที่คุณแม่ป่วย  พี่น้องทั้ง 8 คนก็ได้เปิดใจต้อนรับพระเยซูเป็นพระผู้ช่วยให้รอด  และได้อธิษฐานเผื่อคุณแม่ด้วยกัน  ขอยืดอายุ  และระงับความเจ็บป่วยให้กับคุณแม่  พระเจ้าทรงตอบคำอธิษฐานพวกเราโดยยืดเวลาให้คุณแม่อยู่กับพวกเราอีก  7  เดือนโดยไม่มีความเจ็บปวดใด ๆ ที่ท่านต้องทนทุกข์เลย  จนถึงเวลาที่พระเจ้ารับท่านไปอยู่กับพระองค์               

พระเจ้าเรียกข้าพเจ้าด้วยความสูญเสียผู้ทีรักจากไปแต่พระเจ้าก็ให้มากเกินที่เสียไป  ถ้าไม่มีพระเจ้าข้าพเจ้าก็ไม่มีอะไร  ทุกอย่างที่มีทุกสิ่งที่แสวงหาก็ไร้ค่าและสูญเปล่า  เมื่อข้าพเจ้าแสวงหาพระเจ้าพระองค์ก็ประทานสิ่งทั้งปวงให้ข้าพเจ้าตามที่พระองค์ทรงสัญญาไว้จริง ๆ